Bu Kýlavuzda belirtilen yöntem ve teknikler uygulayýcýlara fikir verme amaç ve niteliðinde olup hukuken baðlayýcý deðildir. Söz konusu bilgiler hazýrlandýklarý dönemin teknolojik düzeyine göre irdelenmektedirler. Deðiþen koþullar ve geliþen teknoloji ile birlikte bu tekniklerin uygulanmalarý deðiþebileceði gibi, yeni uygulamalar ve teknolojiler de gündeme gelebilecektir.
Ýstenmeyen kokular, kaynaklandýklarý etkinliklerde kullanýlan proses gereði oluþabileceði gibi, tesisin iþletmesinde ortaya çýkan sorunlardan ve iþletme yetersizliðinden de ortaya çýkabilir. Koku kontrol yöntemleri iki ayrý baþlýk altýnda ele alýnabilir.
1. Tesis türüne göre:
2. Önlem Yapýsýna göre
Kötü kokuya neden olan tesis ve etkinlikler incelendiðinde, ortaya çýkan kokularýn kaynaklanma nedeni ve yapýsý ile birlikte bunlarýn önlenmesinde uygulanabilecek yöntemlerin bu etkinliklerin türüne göre deðiþiklik gösterebileceði görülmektedir. Aþaðýda koku oluþumuna en fazla neden olan etkinlikler ve buralarda uygulanabilecek önlem yöntemleri sýralanmaktadýr:
• Proses Kontrolü: Üretimde kullanýlan hammaddeler, bunlarýn iþleniþi, kapalý veya açýk prosesler, çalýþma sýcaklýklarý ve süreleri, havalandýrma koþullarý v.b.,
• Depolama: Organik maddelerin, hammadde ve ürünlerin depolanma süre ve sýcaklýklarý, depo yapýsý v.b.,
• Absorbsiyon: Oluþan kokulu gaz ve sývýlarýn absorbsiyon ile arýtýlmasý,
• Biyo-filtre: Oluþan kokulu gaz ve sývýlarýn biyolojik bir ortamda bakterilerce parçalanarak arýtýlmasý,
• Oksidasyon: Oluþan kokulu gaz ve sývýlarýn yükseltgenerek parçalanmasý ve bu þekilde arýtýlmasý.
Bu tesislerde çalýþma þekli ve fiziksel yapý koku oluþumunu büyük ölçüde etkilemektedir. Bu açýdan koku oluþumunu önlemenin en uygun yolu bu tesisleri belirli standartlara göre kurmak ve iþletmektir. Çeþitli kurum ve kuruluþlar tarafýndan, koku oluþumuna aðýrlýkla önem veren ve bu tür tesisler için hazýrlanmýþ olan kýlavuzlar bulunmaktadýr.
• VDI (Alman Mühendisler Birliði) 3471, 3472 ,
• 2001/88/EC AT Direktifi (Domuz saðlýðý ile ilgili),
• Uygun ahýr/aðýl koþullarý ve havalandýrma (DIN 18910),
• Ahýrlarýn temiz ve kuru tutulmasý,
• Nem tutmayan zemin kaplamalarý kullanýlmasý,
• Dýþký depolama yapýsýnýn tasarýmý en az 6 aylýk depolama kapasitesine sahip olmalý. Depolar sýzdýrmaz beton zeminli olmalý,
• Güvenlik mesafesi uygulanmasý: son çare olarak, belirli tesisler ile çevresindeki yerleþim yeri ve ticari etkinlikler arasýnda belirli uzaklýklarýn korunmasý (Almanya, Ýrlanda, Ýspanya, v.b.),
• Hollanda uygulamasý: Tesisin çevredeki birimlerle olan uzaklýðýna göre kapasite sýnýrlamasý getirilmesi,
• Yürütülmekte olan araþtýrmalar: Hayvanlarýn beslenme rejimini deðiþtirerek koku emisyonunu azaltma.
• Maddelerin hýzlý prosese sokulmasý,
• Yan ürünlerin kýsa süre için ve düþük sýcaklýkta depolanmasý,
• Yoðuþturulamayan buhar ve gazlarýn yakýlmasý,
• Proses suyunun proses-dýþý sudan ayrýlmasý,
• Proses/tesis havasýnýn toplanarak yakma tesisinde yakýlmasý,
• Koku tutucu yedek sistemler (Aktif karbon, v.b).
Mezbaha ve Hayvansal Yan Ürünler- Rendering
• Piþirme buharýnýn yoðuþturulmasý,
• Yoðuþturulamayan buhar ve gazlarýn yakýlmasý veya biyofiltrasyonu,
• Buhar ve gazlarýn termal oksidasyonu ve/veya biyofiltrasyonu,
• Tüm proses hattýnýn kapatýlmasý,
• Rendering öncesinde suyun kandan alýnmasý (buhar koagülasyonu ile).
• Taze hammadde kullanýlmasý,
• Proses havasýnýn toplanarak yakýlmasý.
• Kapalý sistemler: Kokuya neden olan ancak proses gereði koku oluþumunun önlenemeyeceði ön durultma havuzu, anaerobik arýtma havuzu gibi ünitelerin üzerlerinin kapatýlarak kokulu gazlarýn çevreye yayýlmasýnýn önlenmesi ve toplanarak arýtýlmasý.
• Tüm organik iþletme gazlarýný biyofiltreden geçirme.
• Bacalarda–flare: Oluþan kokulu gazlarýn çeþitli durumlarda, flare bacasý ile yakýlmasý. Bu kapsamda yer flare sistemi önlenmelidir.
• Kapalý sistemler,
• Uygun depolama,
• Stok akýþ kontrolü,
• Islak yýkama sistemleri ile kokulu gazlarýn arýtýlmasý,
• Adsorbsiyon,
• Biyo-filtreleme,
• Atýk gaz insinerasyonu: kokulu gazlarýn toplanarak yakýlmasý.
• Fýrýnlardan çýkan gazýn arýtýlmasý,
• Dökümde duman çýkmasýnýn önlenmesi,
• Yýkama suyunun arýtýlarak yeniden kullanýlmasý,
• Granülasyondan çýkan dumanýn yoðuþturulmasý.
2. Önlem Yapýsýna göre
Koku kirliliði kontrolü ve giderilmesine, temiz üretim ve kirliliðin kaynaðýnda önlenmesi ilkelerine göre yaklaþýldýðýnda, kokunun oluþmasýný önlemenin, arýtma ya da güvenlik mesafesi uygulama gibi yöntemlerden daha etkili ve tercih edilebilir olduðu görülmektedir. Bu açýdan yaklaþýldýðýnda, koku önleme yöntemleri önlemin yapýsýna göre azalan tercih sýrasý ile aþaðýdaki gibi belirtilmektedir:
• Kaynakta önleme,
• Arýtma,
• Seyreltme,
• Etkinliðini azaltma / Maskeleme.
Kokunun oluþmadan önlenmesi daha ekonomik ve etkin bir yöntem olacaktýr. Bu ise tesisin üretim yapýsý ve iþletme koþullarý iyileþtirilerek yapýlabilir.
• Uygun hammadde kullanýmý: Alternatifler arasýndan koku oluþumuna neden olmayacak hammaddelerin tercih edilmesi. Aradaki olasý maliyet farkýnýn arýtma maliyeti göz önünde bulundurularak deðerlendirilmesi gerekmektedir.
• Uygun hammadde ve atýk depolama: Depolarýn ve depolama koþullarýnýn belirli standartlarda yapýlmasý koku oluþumunu en fazla etkileyen yöntemlerdendir. Özellikle gýda ve hayvancýlýk ve hayvancýlýk sanayisinde önem kazanmaktadýr.
• Proses kontrolü.
• Sýzýntý ve kaçaklarýn önlenmesi: Ýþlemlerin olabildiðince kapalý ortamlarda gerçekleþtirilmesi, boru ve kazanlarda kaçaklarýn önlenmesi, kokulu proses gazlarýnýn toplanarak arýtýlmasý. (Ýyi Ev Ýdaresi).
Arýtma: Kokulu gaz ve sývýlarýn koku oluþturan bileþiklerden arýndýrýlmasý. Bunun için genel arýtma tekniklerinin yanýnda özgün tekniklerde kullanýlmaktadýr.
• Buhar yoðuþturma
• Adsorpsiyon
• Absorbsiyon
• Biyofiltre
• Sulu filtreleme
• Yakma
• Termal oksidasyon
• Katalitik oksidasyon
• Elektrostatik filtreleme
Yoðuþturma, atýk gazdaki çözücü buharlarý ya da diðer kokulu gazlarý, sýcaklýklarýný çið noktalarýnýn altýna düþürerek ayýrmaya yarayan bir tekniktir. Kokulu gazlarda genellikle suya doymuþ gazdan yoðuþturularak ayrýlan su kokulu gazlar içinde bir soðurucu görevi görmekte ve bu þekilde kokulu gaz arýtýlmaktadýr.
Kokulu gazlar için uygulama sýnýrý 100.000 koku birimi/Nm3’tür.
Adsorpsiyon, gaz moleküllerinin, belirli bileþikleri diðerlerine tercih eden katý yüzeylerde tutunduðu ve dolayýsýyla sývýdan ayrýldýðý heterojen bir tepkimedir.
Burada kokulu gaz bakteri ortamýndan geçirilerek gazýn içerisindeki çeþitli maddelerin besin olarak bakterilerce parçalanmasý saðlanmaktadýr. Bu tür tesislerin etkinliðinde tasarým kýstaslarý kadar iþletme koþullarýnýn saðlanmasý ve devam ettirilmesi de önem kazanmaktadýr. Örneðin filtre ortamýnýn nem ve sýcaklýk durumu ile gazýn ortamda kalma süresi verimi önemli ölçüde etkilemektedir.
Biyo-yýkama, ýslak gaz yýkamayý biyolojik parçalamayla birleþtirir. Burada yýkama suyu kokulu gaz bileþenlerini oksidize edebilecek bakteri popülasyonlarýný barýndýrýr. Bunun için, atýk gaz içeriðinin yýkanabilir ve yýkanan bileþenlerin de aerobik koþullarda biyolojik olarak yýkýlabilir olmasý gerekir.
Biyo damlatma biyo yýkama ile ayný koþullarda çalýþýr. Biyo yýkamanýn aksine, bakteri popülasyonu destek öðeleri yani bir yatak malzemesi üzerinde tutunmuþlardýr. Burada, sývý, inert maddelerden oluþan bir yataktan dolaþtýrýlarak geçirilmektedir.
Isýl oksidasyon, atýk gaz akýþý içindeki kokulu gazlarýn, içeriðindeki karýþýmýn hava veya oksijen ile birlikte, bir fýrýnda, parlama noktasýnýn üzerindeki bir sýcaklýða ýsýtýlmasý ve karbondioksit ve suya dönüþmek üzere tam yanma saðlayacak kadar yeterli bir süre yüksek sýcaklýðýn korunmasý yoluyla oksidasyon iþlemidir.
Katalitik oksitleyiciler, termal oksitleyicilere çok benzeyen bir þekilde çalýþýrlar. Aradaki en büyük fark, alev bölgesinden geçen gazýn bir katalizör yataðýndan da geçmesidir. Katalizör, oksidasyon tepkimesi hýzýný artýrarak daha düþük sýcaklýklarda gerçekleþmesini saðlar. Böylece, daha küçük oksitleyicilerin kullanýmýna olanak tanýnýr.